Θυμίζουν στρατό οι μέρες της αναμονής

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του φετινού Άρη, της διοίκησης, του Πάκο Ερέρα, των παικτών και όσων εμπλέκονται στο ποδοσφαιρικό τμήμα, είναι ότι κατάφεραν να επαναφέρουν στον κόσμο το συναίσθημα της αναμονής. Το πολύ όμορφο αλλά και συνάμα εκνευριστικό, όταν νιώθεις ότι οι μέρες , οι ώρες και τα δευτερόλεπτα περνάνε πολύ δύσκολα, μέχρι να έρθει το επόμενο παιχνίδι.

Προσωπικά μου θυμίζει την κατάσταση στον στρατό, όταν μετρούσαμε τις μέρες. Δύο και σήμερα, λοιπόν, για το εντός έδρας παιχνίδι με τον Λεβαδειακό. Είχαμε χρόνια, είναι η αλήθεια, να το βιώσουμε αυτό. Η ομάδα έχει καταφέρει όχι μόνο να αναγκάσει τους δικούς τους οπαδούς να ανυπομονούν να πάνε στο γήπεδο αλλά και να γίνει ελκυστική στα μάτια των ουδέτερων ή των αντιπάλων.

Κάθε αγωνιστική , όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που βλέπουν τον Άρη του Πάκο Ερέρα και σχολιάζουν θετικά. Ακόμα και αυτοί που είναι προκατειλημμένοι και ποτέ δεν θα πουν καλό λόγο δημόσια, στις μεταξύ τους συζητήσεις εκφράζουν τον προβληματισμό τους για την εικόνα του Άρη, που είναι σαφώς καλύτερη από όσο μπορούν να αντέξουν.

Ο Άρης είναι ξεκάθαρα ομάδα του προπονητή του. Ένα σύνολο με αρχή και τέλος, που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο. Που ακόμα και όταν το παιχνίδι «στραβώνει», όπως έγινε μέχρι το 70ο λεπτό απέναντι στην Λάρισα, παίζει με τον ίδιο ορθολογικό τρόπο, χωρίς να επιστρατεύει γιόμες και χωρίς να κυριεύεται από πανικό.

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει που θα φτάσει αυτή η ομάδα την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Τα πρώτα δείγματα γραφής, όμως, μας κάνουν να είμαστε σίγουροι ότι θα απολαύσουμε ένα πολύ ωραίο ταξίδι.