Πρέπει να πανηγυρίζει η Superleague

Η επιστροφή του Άρη στη φυσική του θέση μπορεί να να μην έχει επισημοποιηθεί ακόμα, ουσιαστικά, όμως, έχει επιτευχθεί. Τέσσερα χρόνια μακρυά από την πρώτη εν τάξει κατηγορία είναι πάρα πολλά για μια ομάδα τέτοιου μεγέθους και ευτυχώς ο εφιάλτης φτάνει στο τέλος του. Εκτός, βέβαια, από τους διοικούντες, τα μέλη του προπονητικού τιμ, τους ποδοσφαιριστές και τους οπαδούς του Άρη, πολύ θετικά την συγκεκριμένη εξέλιξη θα πρέπει να την βλέπουν και τα μέλη του συνεταιρισμού της Superleague.

Για την ακρίβεια, θα πρέπει να κάνουν τον σταυρό τους για την διαφαινόμενη άνοδο του Άρη και όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αν τους νοιάζει το συμφέρον τους, θα έπρεπε να είναι φανατικοί υποστηρικτές της ομάδας του Δημήτρη Σπανού. O Άρης έρχεται για να δώσει σ αυτό το πρωτάθλημα, αυτό ακριβώς που του λείπει.

Εμπορικότητα, προκειμένου το κανάλι που έχει τα τηλεοπτικά δικαιώματα να μην κρίνει ότι δεν βγαίνει οικονομικά και να βλέπουμε φαινόμενα ανάλογα με τα τωρινά και ομάδες να παλεύουν για την επιβίωση, έχοντας χάσει τη βασική τους πηγή εσόδων.

Κόσμο στα γήπεδα. Εκτός από το Κλεάνθης Βικελίδης το οποίο θα είναι κατάμεστο (εδώ είχε περισσότερους από 15.000 οπαδούς στη Football League), ο Άρης γεμίζει και τα γήπεδα των αντιπάλων του. Το έκανε στην κατηγορία στην οποία αγωνίζεται τώρα και θα το κάνει σε ακόμα μεγαλύτερη κλίμακα την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Ενδιαφέρον στους οπαδούς των άλλων μεγάλων ομάδων. Τα ντέρμπι θα είναι περισσότερα την επόμενη αγωνιστική περίοδο και με όλο τον σεβασμό προς τους νυν συμμετέχοντες στο πρωτάθλημα, αλλιώς θα …πουλάνε η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έναν αγώνα απέναντι στον Άρη.

Μοναδικός …αντικαταστάτης. Στην περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν καλά για τον Παναθηναϊκό, δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να μπορεί να φτάσει την απήχηση και την εμπορικότητα του, εκτός από τον Άρη.